Tekst projektu Ustawy o zadaniach publicznych w dziedzinie usług medialnych

DO POBRANIA PDF: Tekst projektu Ustawy medialnej (wraz z uzasadnieniem i opiniami)  

(fragment projektu)

Rozdział 1
Przepisy ogólne

Art. 1.
Ustawa reguluje zadania publiczne w dziedzinie usług medialnych, zasady i warunki finansowania tych zadań, w tym zasady gospodarowania powierzonymi środkami pochodzącymi z budżetu państwa, oraz organy właściwe w tych sprawach.

Art. 2.
W rozumieniu ustawy:
1) usługi medialne – oznaczają radiofonię, telewizję oraz inne linearne usługi medialne przekazu programu, niezależnie od systemu odbioru (system powszechnego odbioru, system zbiorowego odbioru, system indywidualnego odbioru), a także usługi nielinearne odbioru audycji na życzenie z katalogu udostępnianego za pomocą systemu teleinformatycznego;
2) beneficjent licencji programowej – oznacza podmiot, któremu przyznano licencję programową;
3) Fundusz – oznacza Fundusz Zadań Publicznych;
4) program lokalny - oznacza program radiowy lub telewizyjny o zasięgu lokalnym realizujący zadania lokalne, zawierający różnorodne tematycznie audycje i inne przekazy dotyczące wydarzeń i problemów lokalnych, adresowany do ogółu słuchaczy lub widzów objętych zasięgiem nadawania na obszarze dzielnicy, miasta, gminy lub kilku sąsiadujących ze sobą gmin;
5) program ponadregionalny – oznacza program radiowy lub telewizyjny adresowany do ogółu słuchaczy lub widzów objętych zasięgiem nadawania na obszarze obejmującym co najmniej dwa województwa;
6) program regionalny - oznacza program radiowy lub telewizyjny o zasięgu regionalnym realizujący zadania regionalne, zawierający różnorodne tematycznie audycje i inne przekazy dotyczące wydarzeń i problemów regionalnych, adresowany do ogółu słuchaczy lub widzów objętych zasięgiem nadawania na obszarze nie większym niż jedno
województwo;
7) nadawca publiczny – oznacza spółkę akcyjną z jednoosobowym udziałem Skarbu Państwa utworzoną na podstawie art. 26 ust. 2, 3, 3a i 3b ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2531, z późn. zm.1), zwanej dalej „ustawą o radiofonii i telewizji”, w celu tworzenia i rozpowszechniania programów radiowych lub telewizyjnych i realizacji misji publicznej, określonej w art. 21 tej ustawy;
8) spółka radiowa – oznacza nadawcę publicznego założonego w celu tworzenia i rozpowszechniania lokalnych, regionalnych i ponadregionalnych programów radiowych, a także innych usług medialnych;
9) spółka telewizyjna – oznacza nadawcę publicznego założonego w celu tworzenia i rozpowszechniania lokalnych, regionalnych i ponadregionalnych programów telewizyjnych, a także innych usług medialnych;
10) nadawca niepubliczny – oznacza nadawcę, który działa na podstawie koncesji udzielanej na podstawie ustawy o radiofonii i telewizji, w tym nadawcę społecznego oraz nadawcę pożytku publicznego;
11) nadawca pożytku publicznego – oznacza szkołę, uczelnię wyższą lub jednostkę organizacyjną gminy powołaną do prowadzenia działalności kulturalnej na jej terenie, która uzyskała koncesję na rozpowszechnianie programu radiowego lub telewizyjnego,
na warunkach określonych w ustawie o radiofonii i telewizji, skierowanego do uczniów lub środowisk akademickich albo ograniczonego kręgu odbiorców zamieszkałych na terenie gminy;
12) dostawca usług medialnych – oznacza nadawcę programu lub dostawcę audycji na żądanie z katalogu udostępnianego za pomocą systemu teleinformatycznego.

DO POBRANIA PDF: Tekst projektu Ustawy medialnej (wraz z uzasadnieniem i opiniami)